Yüreğini vermeli insan.
Sıktığı ele, kucakladığı dosta,
Dokunduğu omuza, gülümsediği yüze,
Baktığı göze, dinlediği söze.
Çünkü verdiğimiz kadar alacağız bu dünyadan.
Yani,ektiğimiz kadar biçebileceğiz.
Sonra ‘hepsi benim’ diyebileceğimiz.
Ama sadece yürekten verdiğimiz kadar.
Bir umut ışığı olduğumuz kadar.
Bir gönül dolusu insanlık paylaştığımız kadar.
Ne eksik ne fazla;sadece hakettiğimiz kadar…

Can YÜCEL